Dubbele boeking

Dubbele boeking; daar waar er een doorgaat en een niet, doet ’t dubbel pijn; al zou je denken van niet ;er gaat tenminste een door. Nee,want de voorstelling,die niet doorgaat, weegt altijd zwaarder, omdat je graag goed wil doen voor alle betrokkenen(hier scholen) maar eigenlijk weet je al bij voorbaat; er is niks goed te maken… goed doen is spelen op beide scholen op de dag waar ‘t om draait; 4 maart t.g.v. de carnaval en ’t in mijn situatie ‘goed’ maken althans ’t proberen ervan door hen gratis een voorstelling ter compensatie aan te bieden … (Overigens aan beide scholen) maar of ‘t dan ooit weer of nog goed komt ,dat weet je pas later, als ’t gebaar aanvaard en dat is iets wat later pas van belang is. Veelal zal men niet direct terug reageren zeker niet zolang 4 maart en daarna de carnaval nog beginnen moet of voor de deur staat kortom nog niet achter ons ligt... maar ik ben er niet de persoon na om een zaak of een situatie die me niet lekker zit te laten voor wat het is Dat is gewoon mijn eer en goede naam te na welke dan ergens in het geding is en je graag iets recht wil zetten maar ja dat weet je dat is gewoon gecompliceerd veel complexer dan je op 't 1e moment denkt. Ik weet ook wel dat het gebeurde niet meer terug te draaien valt maar wil uiteindelijk met opgeheven hoofd verder kunnen gaan maar dat lukt niet omdat deze situatie zoals elke situatie waarbij iets fout gegaan is mij enorm raakt..maar weet wel dat er dan pas gereageerd word als deze voor een der scholen onverkwikkelijke situatie wat verder achter hen ligt!...

Vergeet niet, dat ‘t gevoel dubbel is-altijd,tenslotte je had ze ‘t liefst beide gelijk willen helpen maar dat ging volgens een van hun niet en al denk je altijd dat er misschien toch nog wat mogelijk was dan toch weet je dat nooit omdat je niet op de directeur dan wel de organisatie dan wel de leerkrachten van de school plaats kunt nemen....maar je kan alleen voor jezelf denken.
Je weet ook niet of 't contact ooit nog herstelbaar is (al dan niet met de door jou aangeboden gratis voorst.) maar dat 't echter wel iets is wat lang bezighoud,dat klopt...! Simpelweg omdat je het gevoel zelf lang houd; van heb ik wel alles nu geprobeerd en waar ligt de fout(uiteindelijk altijd bij jezelf natuurlijk ja- maar zelfs dan toch resten er vragen…altijd weer en er komen er ook dan weer meer bij,tenslotte simpel gezegd (al weet je dat iets niet gaat hoe graag je dat ook wilt!)...blijf je zoeken naar antwoorden, oplossingen, redenen … Uiteindelijk is ‘t iets wat gebeurd is en weer gebeuren kan. Je zult je alleen moeten leren wapenen,beter voorbereiden ,instellen,zorgen, dat de kans dat het weer gebeurd vele malen kleiner word! Uiteindelijk zul je met wat er gebeurd is, moeten leren leven; eigenlijk over ophouden; alleen gaat dat minder makkelijk, dan je zou willen.!
Het is altijd vervelend; dubbele boekingen en misverstanden rond wie of er ‘t 1e recht heeft of had maar je moet ook geen zakelijke afspraken maken of iets proberen af te handelen in een stress-volle situatie, laat staan toezeggingen doen per mobiele telefoon en zeker niet wanneer je niet echt in de gelegenheid bent! Zie de gemiste uitkoopsom als leergeld !
Een gebaar veranderd daar niks aan. Je weet nu dat stress en zaken om een andere oplossing vragen.
Vraag erom je zo gauw mogelijk terug te bellen of probeer ‘t zelf,zodra dat kan… Al weet je dat je thuis gekomen vooral eerst rust zoekt en wel vaker vergeet een en ander op zakelijk gebied meteen af te handelen dan wel vast te leggen! Nee,zakelijk ben ik niet Nee zeker niet!... Inderdaad met alle gevolgen maar ja ik wil ook liever enkel maar lekker spelen!...

Als de jaren gaan tellen merk je dat het vaker gebeurd. Het is wel anders maar toch ook niet… Nee, van ‘t een komt ‘t ander en dat op meer dan een wijze Alles wat je doet en wat je laat heeft gevolgen Het kan goed lopen maar ook goed mis lopen en eerlijk gezegd vaker mis dan goed aflopen al naar gelang de situatie Natuurlijk is er van alles mogelijk ofwel van alles aan te doen om het te voorkomen; je kunt een bericht safe-stellen, bewaren, een datum elektronisch vastleggen of gewoon simpelweg iets noteren maar waar ook weer-dus...!? Ja niks is zeker, wanneer je je afhankelijk opstelt dan wel maakt van of de techniek, of nog slechter je totaal niet zakelijk opstelt of ingesteld bent en dat laatste ben ik!Goed ‘t zal dat allemaal wel zo zijn-Ja... Dat weet ik ook,geef ik nog gelijk ook meteen grif toe maar is niet een hoofdzaak voor mij althans alleen dat kan het wel voor anderen zijn en daarmee ontstaat ook voor mij een groot probleem wat om een oplossing schreeuwt...de vraag echter is welke...!?

Mijn probleem blijft dat niets liever wil dan hetgeen ik al 35 jaar doe namelijk spelen desondanks zie ik de veranderingen ook zo zijn er meer zakelijk heden waar ik geen weet van heb,meer concurrentie en vele zaken een rol gaan spelen. We zijn ons meer en meer gaan richten en ons afhankelijker op gaan stellen van anderen, zoals de sociale media maar ook de techniek,de elektronica, het nieuwste van het nieuwste, de gadgets, de aanwinsten…We denken meer en veel al te weten tot we falen. Je zou zeggen; duur leergeld betalen maar weten hoe of alles in z’n werk zit,gaat,verloopt of ja dus werkt… Eerlijk gezegd, nee… Denk dat het simpeler is Er zijn soms van die dagen dat alles mis lijkt te gaan…
Je denkt dat je het wel aan kan allemaal, wel red;nee dus.

Nee, je zoekt naar verklaringen, je zoekt naar redenen… Je hoort dat je administratie een chaos is ; ik heb niet eens tijd voor een administratie.. Nee … o.k. ‘t is geen excuus, evenmin een ingesteld week alarm wat niet werkt op je elektronische agenda op je computer maar ook niet op je mobiel en een misverstand bij het inboeken n.a.v. ‘t telefoongesprek ,waarbij je denkt met de zelfde te maken te hebben “dat heb ik u toch al toegestuurd!?...” Pas als het goed mis is, ja- is het te laat. Altijd te laat kan het niet zo, kan ik misschien niet dat Nee niet zus, niet zo…Zucht….
Ik moet opzoek gaan naar een balans in deze…- druk- om de spanning de baas te kunnen zijn. Het lullige van alles is, dat er maar een voorst. Let wel; eentje dus voor de hele maand gepland stond met blijkbaar dus 3 gegadigden (!) Ja 3 waarbij ik er goed beschouwd geen eigenlijk goed afgehandeld heb omdat ik nu dus simpel beschouwd geprobeerd heb ’t ‘goed’ te maken ’t aanbod van een gratis voorst. b.w.v. ‘gebaar’… zodra de nieuwe kast daar en klaar is !...
Op de een of andere manier had ik, als je ‘t goed en wel beschouwd, geen grip meer op de algehele situatie geen goed beeld van wat er nou allemaal speelde en gaande was!?...

Tegelijkertijd is de stress,de spanning van hoe of wat verder en de onzekerheid van van wat er wel niet nog komt of te gebeuren staat (weinig tot niks dus blijkbaar) Ja dus ook de spanning neemt weer toe (tenminste bij mij) en dat kan dan t.k. gaan van het werk(hoe weinig er weer ook in het vooruitzicht is,ondanks wat ik allemaal ook probeer en geprobeerd heb!) Nee ’t zal zeker niet t.k.v. het meisje gaan of de kosten ‘voor het meisje gaan’ maar simpel weg vanwege de bijkomende zorgen, niet alleen m.b.t. de tanende inkomsten en de doorlopende uitgaven... Nee, dat speelt zeker een rol en dus ook zeker mee maar mijn zorg,de mantelzorg de speciale zorg voor een familielid en ik weet ‘t, het is allemaal geen excuus. Je doet gewoon wat je kan,wat in je macht ligt maar gewoon is niet altijd genoeg en eerlijk gezegd;je weet het gewoon niet meer en dat ene moment van het even niet meer weten, kan net even genoeg zijn, om net even wat minder gefocust geconcentreerd te zijn….eventjes lucht eventjes rust even niks even…dus maar zoals ik al eerder schreef- dus niet-niet enkel maar dat,want let wel; niks is simpel ,daarbij is ‘t niet aan jezelf om dat te bepalen ...!?
Het mag dan wel aan jou liggen jouw incompetentie, jouw moment van zwakte maar ’t is wel aan anderen, om uiteindelijk jou die steun,die morele steun te geven ,waarmee je door kan, weer verder komt! Je mag de drijf hebben ,de veerkracht, het talent maar als je niet zakelijk bent, moet je wegen vinden om daar mee om te gaan ,ervan te leren, niet te compenseren of te maskeren maar zolang je iets doet met de juiste instelling, ’t juiste gevoel, met een beetje goede wil en kracht, moet je en kan je er ook altijd wel uitkomen!

Gelukkig wel tot nu toe nog altijd wel-dus…. Heb en houd alsjeblieft vertrouwen in me, in de toekomst;
Er is ruimte voor kunst,groot of klein, ook voor theater met een hart dat werkt vanuit de emotie, het gevoel, dus ook voor mijn eigen wijze – mijn unieke eigen gereide on-orthodoxe speelwijze -toch….!?
Laten we met positief blijven en gewoon hopen van wel. Alsjeblieft blijf vertrouwen houden in een goede samenwerking ,wanneer deze zich voordoet...
Ik ben er tenslotte al 35 jaar nu bezig als theatermaker,poppenspeler Dan kan er in die35jaar natuurlijk ook wel eens wat mis gaan Dat spreekt maar 35 jaar dat staat toch ergens voor!?... 35 jaar is niet niks; dat is echt iets waar ik trots op ben bereikt te hebben en het enige wat ik verder wil is doorgaan zolang het gaat en ik 't volhoud- maar dat is niet alleen aan mij dat is ook aan mijn fans en aan het publiek en aan hen die mij nog boeken wil in de komende jaren ;weet dat ik er alles aan wil en zal doen om voor een goed product te zorgen waar ik achter kan staan en waar hopelijk velen van zullen zeggen wow grote klasse uniek, een echte aanrader !