Wat is een carillon

Frank Steijns onze stadsbeiaardier geeft hier een uitgebreide beschrijving:

http://www.mestreechtersteerke.nl/pagstadscarrillon.htm

Een beiaard of carillon is een met een klavier bespeelbaar muziekinstrument, bestaande uit één of meerdere series klokken. Volgens de definitie van de Beiaard Wereld Federatie (World Carillon Federation ) dient een instrument uit minimaal 23 klokken te bestaan om carillon genoemd te mogen worden. Campanologie is de studie van klokken en beiaarden.

Bron: Wikipedia-NL

Het Stadhuiscarillon

De toren wordt 1x per jaar gepoetst door de afdeling onderhoud van het stadhuis. Is ook wel nodig want naast stof in die ouwe toren hebben we elk jaar last van een enorme vliegenplaag. Weet niet waar ze vandaan komen (waarschijnlijk duiven die zich in spleetjes van de toren nestelen om langzaam hun einde tegemoet te gaan). Elders hebben ze er ook last van, zie hier

maar dan erger Beter dan vroeger in ieder geval, als mijn vader twintig jaar geleden een beetje hard speelde dan viel de duivenmest door de kieren van het plafond naar beneden! Gelukkig hebben ze de toren nu dichtgemaakt met een soort visnet tegen de duiven. Geheel tegen de zin van Monumentenzorg, die beweerde dat door dat gaas het aanzicht van de toren onaanvaardbaar zou worden aangetast. Heel gesprek met medewerkers van de gemeente vanop de markt, wijzend naar de toren, overleggen wat de mogelijkheden dan wel zouden zijn.... Monumentenzorg deed maar moeilijk en moeilijk, zegt opeens iemand van de gemeente tegen de Monumentenman: 'Kijk nou es goed? We hebben die netten al een jaar erop zitten hoor!'

Restauratie


Na een enorme bloeiperiode in de zeventiende en achttiende eeuw verloor het carillon in de loop van de negentiende eeuw langzamerhand zijn status als uitdrager van (stedelijke) overheidsmacht. Tegelijk verloor het zijn functie als tijdsaanduider ten koste van de stoomfluiten van de fabriek. Er werd beknibbeld op de bespelingen en het onderhoud, waardoor het instrument in steeds slechtere staat kwam te verkeren.
In het midden van de negentiende eeuw was er in Maastricht zelfs geen sprake meer van een regelmatige bespeling van het stadhuiscarillon. Er werd zelfs gevreesd dat vroeg of laat een of meer klokken naar beneden zouden storten. Tijdens een raadsvergadering in 1905 werd zelfs de suggestie gedaan het carillon dan maar als schroot van de hand te doen! Gelukkig is het zover niet gekomen, maar het duurde wel tot 1962, voor er een grondige en deskundige restauratie van het instrument zou plaatsvinden.

Bij deze restauratie werd het instrument aanzienlijk uitgebreid. Maar enige oude klokken waren er zo slecht aan toe dat ze moesten worden vervangen. In 1997 vond er weer een restauratie plaats. Ditmaal werd het carillon, met steun van gemeente, particulieren en bedrijven, nog eens met zes klokken uitgebreid. Momenteel kan haast alle bestaande muziek op dit carillon gespeeld worden.


Bron: www.Maastricht.nl

http://dsm.destadmaastricht.eu/his/algemeen/carillon.htm