Na olieramp zegt Obama het nu zelf ook...

NU HET ZWARTE GOUDEN KALF VERDRONKEN IS, ROEPT OBAMA GAUW DAT HET ALLEMAAL OM KOSTENBESPARING DRAAIDE - EXXON'S INDUSTRIELE DRUK VAN DE GOEDKOPE-OLIE DOCTRINE.

..in zijn Oval Office rede over BP dat goedkope olie nalatig staatstoezicht betekent:

de essentie van de polderziekte: parlementair tekort! Regulering nu is als inspraak achteraf.

Mosterd na de maaltijd dus, die de druk van de internationale markt op landelijke politiek aanstipt maar niet uitlegt.

"Met een ongeveer gelijke omzet van in 2009 circa 400 miljard dollar per jaar weet Exxon Mobile bijna twee maal meer winst (11%) te maken dan Shell en BP ( 6%). Dat drijft deze twee bedrijven tot extra aandacht voor kostenbesparingen en tot interne economische prikkels die onbedoelde onduurzame acties bij medewerkers uitlokken."

citaat van prof. Bastiaan Zoeteman op mejudice.nl (Olieramp in de Golf van Mexico komt niet onverwacht)

Bastiaan Zoeteman

Bastiaan Zoeteman is professor aan de Universiteit van Tilburg (duurzaamheidsbeleid in internationaal perspectief) en voormalig voorzitter van het Instituut voor Globalisering en Sustainble Development (Globus) aan deze universiteit. Hij is voorzitter van de Commissie Genetische Modificatie, het adviseren van de Nederlandse minister van Volkshuisvesting, Ruimtelijke Ordening en Milieubeheer over de licenties om genetisch gemodificeerde organismen te voeren in het milieu. Sinds 2005 is hij lid van de adviesraad van het Nederlandse Ministerie van Volkshuisvesting, Ruimtelijke Ordening en Milieu.

Professor Zoeteman over CO2 opslag onder een woonwijk: -video- www.x.vu/Zoeteman

Meer:

twitter.com/cheapOil x.vu/BP

AMERICAN DREAM: DE TERREUR VAN GOEDKOPE OLIE EN GEBREK AAN VERANTWOORDELIJKHEID EN GEZAG

▶ Hierop reageren

Berichten bij dit onderwerp

Permalink Antwoord van Eury op 27 Juni 2010 op 23.21

Kijk zelf hoe dit verhaal - als mosterd na de maaltijd - naadloos in de jarenoude analyse van Eury past

Olieramp in de Golf van Mexico komt niet onverwacht
Bastiaan Zoeteman - 09 jun 2010 - Milieu - 752 keer bekeken - 5 reacties op www.mejudice.nl

De grootste olieramp sinds de Exxon Valdez komt niet uit de lucht vallen volgens de Tilburgse econoom Zoeteman. Volgens hem heeft het najagen van winst op de korte termijn het streven naar duurzaamheid onder oliemultinationals onder druk gezet. Meer olierampen liggen op de loer als de overheid de teugels op dit terrein niet aantrekt.

BP olieramp
Vanaf 20 april 2010 stroomt wekenlang aardolie uit de 1,5 kilometer diepe zeebodem van de Golf van Mexico in het maagdelijk blauwe zeewater. Aanleiding is een explosie, vermoedelijk veroorzaakt door het te haastig ontsluiten van een pas geboorde bron, in combinatie met door nalatigheid falende veiligheidsvoorzieningen en veronachtzaamde milieurisico’s. Het wordt de grootse olieramp in de geschiedenis die de gevolgen van de ramp met de Exxon Valdez in 1989, waarbij 1900 km. kustlijn werd vervuild, vele malen in omvang dreigt te overtreffen. Tony Hayward, CEO van BP, begint aan een zenuwslopende periode waarin hij de ene publicitaire blunder na de ander begaat, een furieuze president Obama tegenover zich krijgt en de toenemende woede van Amerikaanse burgers opwekt. Tegelijk loopt de rekening die BP gepresenteerd krijgt per dag met tientallen miljoenen euro’s op en daalt de beurswaarde in korte tijd met 30 procent.

Duurzaamheid bij oliegiganten onder druk
Hoe kon het zover komen met dit op drie na grootste bedrijf in de wereld dat in 2000 nog samen met Shell de toon aangaf op het gebied van duurzaamheid? Zowel bij Shell als BP waren er na 2000 ontwikkelingen die de aanvankelijke voorloperrol op het gebied van duurzaamheid afzwakten. Shell, BP en Exxon Mobile zijn drie oliegiganten in de wereld die elkaar nauwgezet in de gaten houden en in zekere zin gijzelen. Met een ongeveer gelijke omzet van in 2009 circa 400 miljard dollar per jaar weet Exxon Mobile bijna twee maal meer winst (11%) te maken dan Shell en BP ( 6%). Dat drijft deze twee bedrijven tot extra aandacht voor kostenbesparingen en tot interne economische prikkels die onbedoelde onduurzame acties bij medewerkers uitlokken. Een voorbeeld hiervan was de nieuwe werkwijze met persoonlijke bonussen die CEO Cor Herkströter bij Shell invoerde wat ertoe leidde dat werknemers de bewezen oliereserves te hoog inschatten. Er waren op deze schattingen geen adequate interne controles. In 2004 kwam dit aan het licht. Eenderde van de voorraden moest als onbewezen worden geschrapt. Op de beurs werd Shell 12 miljard euro minder waard, bestuursvoorzitter Philip Watts moest opstappen en aan aandeelhouders moest in 2007 352 miljoen euro aan schade worden vergoed.

Dergelijke schandalen kunnen als waarschuwingen fungeren. In de praktijk worden ze echter vaak onvoldoende met een hogere duurzaamheidhouding beantwoord. Shells aandacht voor duurzaamheid zwakte af en andere bedrijven, in Nederland bijvoorbeeld DSM en Akzo Nobel, streefden Shell voorbij (Pechtold & Zoeteman, 2009).Bij BP ging het niet veel beter. Topman John Browne had in de negentiger jaren zich ingezet om BP van een achtergebleven oliemaatschappij door een fusie met het Amerikaanse Amoco tot een grote wereldspeler te maken. Vanaf 1997 zette hij zich als CEO in voor een groen imago van BP dat hij de slogan Beyond Petroleum meegaf. Het bevorderen van duurzame energie stond voorop. Hij committeerde zich aan 10 procent CO2-reductie voor het gehele bedrijf in 2010. Maar ook BP werd achtervolgd door de druk om meer winstgevend te zijn. Er werden catastrofale fouten gemaakt, door veronachtzaming van interne bedrijfsprocedures en overheidsregels. In 2005 vond er een explosie op de Texas-raffinaderij van BP plaats met 15 doden en 180 gewonden en in dezelfde periode trad er grote milieuschade op door een lekkende pijpleiding in Alaska. BP werd in de publieke perceptie een bedrijf waar winstgevendheid ten koste ging van bedrijfsveiligheid. Lord John Browne, inmiddels bijgenaamd ‘de Zonnekoning’, werd door zijn bestuur met zachte hand gemaand begin 2008 te vertrekken. Maar toen een publicatie over een schandaal en zijn privéleven niet langer door hem kon worden verhinderd, stapte hij mei 2007 plotseling op waardoor hij nog meer schade veroorzaakte aan het imago van BP. Tony Hayward, een nuchtere aanpakker, volgde hem op met als eerste doel om met de veiligheidsperikelen af te rekenen. Hij trof een schadevergoedingsregeling voor de problemen in de VS die ruim 300 miljoen dollar kostte.

De praktijk waarin de druk overheerst om steeds meer winst te maken, bleek op de werkvloer sterker dan de leer van veiligheid en duurzaamheid. Een factor die hierbij een belangrijke rol ging spelen was dat de westerse oliebedrijven hun vroegere monopolie op olie en gas productie in de wereld steeds meer uit handen moesten geven aan de OPEC landen. In 2000 was hun aandeel nog maar 11%. Dat dwong hen om steeds scherper met de OPEC landen te concurreren, die geen belang hebben bij het ontwikkelen van alternatieve energiebronnen die hun olievoorraden overbodig maken. Deze trends zetten de westerse oliemaatschappijen onder steeds grotere druk om hun kosten op een vergelijkbaar niveau als de bedrijven in de OPEC landen te houden (Davis, 2006). Schreef CEO Jeroen van de Veer in 2001 nog in het jaarverslag van Shell te streven naar het vervullen van ‘our commitments to society…using the principles of sustainable development’, in 2008 is de toon anders. De focus ligt bij zijn slogan ‘Delivery and growth’ en hij vervolgt ‘as the business environment grows tougher, we cut costs… ’.

Ondanks de miljarden winst richt het verbeten gevecht zich op nog betere financiële prestaties en een groter bezit aan voorraden. Vooral in de VS lijken oliemaatschappijen makkelijker weg te komen met milieurandvoorwaarden. Als dat doorschiet, wordt BP in 2009 opnieuw in de VS veroordeeld tot het betalen van bijna 100 miljoen dollar wegens het niet nakomen van tientallen veiligheids- en milieuvoorschriften. Het BP-personeel wist verder effectief druk uit te oefenen om lastige milieueisen - zoals het maken van een milieu-effectrapport rond de boringen in de Golf van Mexico - te omzeilen. Op de plaats van het Macondo-drama zullen ongetwijfeld nog verdere onzorgvuldigheden aan het licht gaan komen. En zo is duurzaamheid op de werkvloer uit het bewustzijn gaan verdwijnen door de race tegen de tijd en de concurrentie. Maar de kosten die BP nu voor het schoonmaken en het vergoeden van schades in de Golf van Mexico tegemoet kan zien, bedragen een veelvoud van de honderden miljoenen die Shell en BP het afgelopen decennium hebben moeten uitkeren en staan in geen enkele verhouding tot de vermeden kosten
Het veronachtzamen van de duurzaamheid loont op de korte termijn maar op de lange termijn niet, al lijkt dat bij concurrent Exxon Mobile wel het geval. Maar daar kon wel eens de volgende milieuramp op de loer liggen nu de top van peak oil wordt bereikt en de productie op steeds riskantere manieren moet plaatsvinden. Daarom zullen overheden, ook al lijkt het duurzaamheidimago van de oliemultinationals af en toe nog zo groen, de teugels strakker moeten aantrekken.

▶ Beantwoorden

Permalink Antwoord van Eury op 28 Juni 2010 op 0.27

28 juni 2010 0:23 -

Het antwoord van John Hofmeister (ex-president Shell America) op mijn vragen over de eigenaardige Gasunie-constructie en de Exxon-Shell verhoudingen daarin - zie: energyideas.ning.com - John legt tegenwoordig steeds beter het verschil en de spanningen tussen contract en contact uit, moet ik zeggen (Code & Mode of Conduct within international Contracts)

At 6:38pm on September 6, 2009, John Hofmeister said…

Stephan,

"Regarding your question on Gasunie, the terms of the relationship between Shell and Exxon are well defined as to who is responsible for what and how the financial relationship and governing relationships should be executed. It is set up in order to facilitate the transactions that pertain directly to the business unit which both companies govern. The relationship is thus limited by contract as between any two business partners on a specific transaction. Therefore the broader philosophical, operational and cultural differences between the Parent Companies are not part of the business dealings and do not get in the way of the partnership."

John Hofmeister

▶ Beantwoorden

Permalink Antwoord van Eury op 28 Juni 2010 op 16.07

Professor Zoeteman over CO2 opslag onder een woonwijk: -video- www.x.vu/Zoeteman
Zoeteman heeft het over "Shell en de Nederlandse regering"... Wellicht komt een volgende keer ook de allesoverheersende druk van Exxon op het nationale politieke beleid en het financiele systeem ter sprake!

.

▶ Beantwoorden

Permalink Antwoord van Eury op 28 Juni 2010 op 16.30

De reacties van Eury op mejudice.nl worden weggehaald.
Eerst waren er 5 reacties - twee van mij - Nu zijn er weer even 4.(inclusief de nieuwe - zie hieronder)
http://www.mejudice.nl/artikel/439/olieramp-in-de-golf-van-mexico-k...
Het is dus net alsof professoren niets meer bij hoeven of willen leren.
Dat valt mij eerlijk gezegd een beetje tegen van Zoeteman.
Hij komt zo betrouwbaar en evenwichtig over.
Zou er meer aan de hand zijn?

Laatste inbreng:
28 juni 2010 16:27 - Stef Tychon

Inderdaad, de industriele dominante druk van ExxonMobil komt nu als vanzelf boven water...alsof het energiebeginsel van de goedkope-olie doctrine het financiele systeem langs natuurlijke weg alsnog de das om wil doen.
http://pollutico.com

.

▶ Beantwoorden

Permalink Antwoord van Eury op 30 Juni 2010 op 1.46

NIET VOOR WATJES, DITJES OF DATJES

Reactie bij artikel over bankbelasting en crisis in mejudice.nl x.vu/toezicht

30 juni 2010 1:32 - Tychon
twitter.com/IG20

SYSTEEMRISICO?
ATLANTIC UNBUNDLING!

De oplossing voor de onbegrepen transatlantische fiscaal-monetaire en budgettaire instabiliteit ligt in het opheffen van Amerika's concurrentievoordeel (inherent insider trading) dat middels na-oorlogse technologische voorsprong is afgedwongen en sinds 1963 gebaseerd is op de marktverstorende goedkope-olie doctrine/speculatie van ExxonMobil (Esso) die ligt verankerd in de grootste en tevens meest schimmige publiek-private samenwerking ter wereld, de N.V. Nederlandse Gasunie: Exxon-Shell-Regering.nl ... determinant van de Crude Conduct Curse, ofwel (Royal) Dutch Disease, mondiale onbalans, structurele beleids-, risico- en schulden-stapeling, de huidige financieel-economische crisis en Nederlands deelname aan de Coalition of the Willing.

Ontkoppeling van de euro en de oorlog/oliedollar is de enige uitweg naar zinvolle innovatie, democratische participatie en wezenlijke Europese harmonisatie en collaboratie die een betrouwbare fiscale en budgettaire discipline op natuurlijke wijze buiten het strategische institutionele denken, doen en nalaten kan bewerkstelligen en de hoognodige energietransitie naar een duurzame aardgaseconomie, inclusief zonne-, potentiaal-, getijde-, aard- en wind-energie, kan garanderen en daarenboven de noodzakelijke consumenten zelfbeheersing en behoeftebeperking entameert.

GEDRAGSREGENERATIEMODEL

Regelgeving en overzicht van en toezicht op de financiele architectuur wordt dan op natuurlijke wijze in het nieuwe energiebeginsel vervat als eerste, dwingende en fundamentele voorwaarde voor al het andere, inclusief institutionele aberratie en gouvernementele overtolligheid: een westerse en inherente Tax-Lax-Lex rotonde zonder voorrang of belangenverstrengeling.

Een nieuwe, stabiele en efficiente financiele architectuur bestaat uit onwrikbare constructieelementen die een open frame vormen en een maatgevend richtingenraster vormen voor souvereine schuld, risico, wetgeving, productie, beleid, ethiek, begroting, balans, gedragscode, belasting, verzekering, diensten en zorg, zodat verdere implosie van jurisdicties wordt ondervangen.

Marktdynamiek zonder sociale verankering blijkt een dodelijke politieke golfslag te genereren waar diplomatieke diensten geen raad meer mee weten. Complexe PPS constricties die het parlementaire tekort binnen het democratische proces hebben veroorzaakt weten zelfs de hoogste rechters niet meer te duiden. Aldus loopt de natiestaat niet alleen gevaar, maar blijkt het beslag op de globaliseringstrend dodelijk voor mens, flora, fauna en leefklimaat.

Stef Tychon
World Stability Council
europeanUnity.eu